Na rekolekcje do Lasek przybyło ponad 40 osób. Naszym chwilom skupienia sprzyjała przepiękna wiosenna przyroda - barwna, pachnąca, słoneczna. Pełne radości i uwielbienia dla Pana Boga pieśni wielkanocne były prawdziwym odpocznieniem dla wszystkich. Słuchaliśmy homilii i konferencji głoszonych przez księdza Sławomira Szczepaniaka.

 

 

 

1 maja - Homilia

Zadajmy sobie pytanie: - Czy zaprosiliśmy w pełni do swojego życia Pana Boga? Święty Paweł namawia: „Bądźcie wdzięczni!”. To na tej wdzięczności buduje się relacja z Bogiem. Tylko w jedności
z Nim możliwe jest Jego działanie na nasze otwarte serca.

 

1 maja - Konferencja

Apostołowie natrafiali na przeciwności, które nie sprzyjały tworzeniu się Kościoła. Powstało wewnętrzne rozdarcie w sercach uczniów, brak pełnego zaangażowania, szukanie korzyści dla siebie, szemranie, że tamtym jest lepiej, a im gorzej, pojawiła się zazdrość, wystąpiły różnice w poglądach, wrogie postawy wśród braci, różnice charakterologiczne między nimi. Dziś również nie jesteśmy wolni od podobnych postaw. Czujemy się obco, trochę na uboczu, czasem wykluczeni, bo nie widzimy, nie potrafimy cieszyć się z tego, co Bóg nam daje. Narzekamy, wymagamy od innych, mniej od siebie.
A Jezus, który pokazuje nam jak żyć, przyszedł nie po to, by jemu służono, ale po to, by służyć. Naśladując Chrystusa, służmy innym na miarę naszych możliwości z miłością.

 

1 maja - II konferencja

Apostołowie doświadczali takich emocji, jak my, i z nimi się borykali. Jest to wpatrzenie w siebie - komu ma służyć nasza postawa, nasza wiara, obawa, na ile podołam wyzwaniom, lęk o własną pozycję, o własną religijność, dwulicowość braci, która przeszkadza widzieć to, co jest prawdziwe
i właściwe. Postawy te przeszkadzają nam widzieć jasno i wyraźnie Bożą obecność pośród nas.

 

2 maja – homilia

Wierzyć w Chrystusa, to znaczy dostrzec Go, otworzyć oczy na Jego obecność. Wiara pozwala odkryć to, co jest zakryte dla naszych oczu. Chrystus mówi, że jest światłem po to, by oświetlić nasze życie. Dołóżmy starań, by Go dostrzec. Prośmy jak człowiek niewidomy z Jerycha, który krzyczał: Chryste zmiłuj się i nie przechodź obojętnie obok mnie, zostań przy mnie! Pozwól, żebym dostrzegł Twoją moc i Twoją siłę w mojej historii i na tym budował moje życie.

 

2 maja - konferencja

Po zmartwychwstaniu Jezus po raz trzeci przychodzi do uczniów, kiedy oni próbują łowić ryby. Są zagubieni, nie wiedzą, jak dalej żyć. Pyta ich z troską: „Dzieci, nie macie nic do jedzenia?” Do nas Chrystus również przychodzi w zwyczajnej monotonii życia, przychodzi tam, gdzie jest bezradność. Życie człowieka całkowicie się zmienia, gdy otwiera się na Jezusa. Odnajduje wówczas swoją godność, wie, kim jest, ma poczucie, że nie jest sam, znajduje swoje miejsce we wspólnocie, otrzymuje siłę, by wielbić Boga. A to jest naszym podstawowym celem.

 

3 maja – słowo w Jutrzni

Zwycięstwo Boga ukazuje się w pełni w Maryi, która woła: „Wielbi dusza moja Pana i raduje się duch mój w Bogu Zbawcy moim…”. Od samego początku Jej życie jest przepełnione radością i uwielbieniem. Lekarstwem na zło i grzech jest uwielbianie Pana Boga.

 

3 maja – homilia

Postawa uwielbienia jest przeciwieństwem do postawy grzechu. Postawa grzechu to chęć budowania świata po swojemu - to ja jestem w centrum. Postawa uwielbienia to współtworzenie, kiedy jestem razem z Bogiem w budowaniu Jego świata dla mnie. Grzech jest wtedy, gdy siła i moc manipuluje miłością.

Maryja staje przed Bogiem z uwielbieniem. Jest przykładem postawy, w której miłość zwycięża nad mocą. Uwielbienie nie oznacza jednak, że ciemności świata nas nie ominą. Z tragedii Maryi, kiedy Jej Syn umiera na krzyżu, wyrasta nowe życie, nowa relacja. Jezus mówi z krzyża: „Niewiasto, oto Syn Twój”, a dalej mówi do ucznia: „Oto Matka Twoja”. Cierpienie może być miejscem realizacji miłości.

 

3 maja – konferencja

Piotr to człowiek, który po ludzku zawiódł Jezusa. Dobył miecza, zaczął kłamać. Trudno mieć do niego zaufanie. Jezus jednak pyta o co innego. Pyta: „Czy kochasz mnie?” Pyta o miłość agappe, gotową do poświęceń. Pan Bóg chce budować swój Kościół na miłości, a nie na rozliczaniu i osiągnięciach. Jezus powiedział dalej: „Paś owce moje”, to znaczy: umacniaj, kieruj, pokazuj im, gdzie jest pokarm. Piotr wie, że jeśli Pan będzie przy nim, to zdoła poprowadzić Kościół.

Spróbujmy nosić w sercu odpowiedź, którą Piotr dał Jezusowi: „Panie, Ty wszystko wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”.